[Barad the dwarf]

Onder de noemer “MaanMysteries” mochten we vorig jaar reeds Jachtmaan van Tisa Pescar verwelkomen in onze boekenkasten. Een sterk verhaal waarin weerwolven centraal staan in onze huidige wereld zonder dat er één grote oorlog of samenwerking is met een coven vampiers. Het boek vertelde immers over mensen die met een afwijking werden geconfronteerd en hier zo goed en zo kwaad mogelijk mee omgingen. Jachtmaan was een mooi afgewerkt verhaal en daarom schrok ik even, toen kort nadien, het vervolg: Wolfmaan werd aangekondigd.

Wolfmaan is ondertussen reeds een tweetal maanden verkrijgbaar in de betere boekhandels en ook ik heb een kans gehad om deel twee te lezen.
In Wolfmaan nemen we een sprong in de tijd en gaan 10 jaar vooruit in de tijd. Cat, Maire, Eris, Pascal en Radu leven nog steeds op hun huis in het bos . Vrij van hun afwijking transformeren ze niet meer elke maand bij volle maan in een weerwolf. Maar het blijft niet rustig in het Franse bos. Hun leven wordt ingrijpend veranderd wanneer ze elke avond een enveloppe krijgen met daarin een foto van hun meest dierbare bezit in de handen van hun ergste vijand, terug uit de dood of is hij toch nooit gestorven?

Radu neemt terug het eeuwenoude document ter hand die hun leven zoveel heeft beïnvloedt en staat voor een verschrikkelijke keuze indien zij willen overleven.

Het verhaal gaat nog steeds over dezelfde personages maar terwijl in deel 1 het verhaal geschreven is uit het standpunt van Maire, is dit bij deel twee uit het standpunt van Cat. Het veranderen van hoofdpersonage is zeker een goede zet. Maire haar verhaal hadden we ondertussen wat gehad en over Cat valt er zeer veel te vertellen. De krachten waarover zij immers beschikt zijn veel uitgebreider dan we voordien reeds ontdekten. Cat is een erfheks en kan de hulp inroepen van twee demonen. In dit deel kom je dan ook veel meer te weten over het leven van deze erfheks.

Reeds vanaf de start worden we volop het verhaal ingetrokken. Geen rustige opener in dit verhaal, je ontdekt direct met welk probleem de groep wordt geconfronteerd. Voor mij was er geen beter begin mogelijk voor dit verhaal. De acuutheid van het probleem zorgt er echter ook voor dat het dagelijkse leven van de personages, wat voor mij een sterk punt was uit deel 1, wat op de achtergrond geraakt. Zeker logisch gezien de situatie, maar toch wel een klein gemis voor mezelf om dat ik me hierdoor beter kon inleven in hun leven.

Zeer leuk is dat Tisa ons terug met enkele orginele aspecten kan verrassen. Zo heeft Wolfmaan als ondertitel: “Moroi, Strigoi”. Twee termen die ik in de verste verten niet kende. Net zoals in deel één ik de term “vârcolaci” opzocht ben ik nu naar deze termen gaan zoeken. En de informatie die ik op internet lees komt zeer goed overeen met wat de schrijfster ons voorschotelt. Niet alles is letterlijk, maar dat is nu eenmaal artistieke vrijheid en het is tenslotte Fantasy. Maar ik wil Tisa van harte bedanken dat ik ondertussen wat meer over mytische wezens heb geleerd.

Net zoals bij het vorige boek is ook elk hoofdstuk vermeld uit wiens standpunt dit deel is geschreven. Net zoals we in deel 1 geconfronteerd worden met het mysterieuze personage: vârcolaci, komen we in dit deel regelmatig een hoofdstukje tegen over “Dummi”. Het duurt echter een heel eind in het verhaal voordat duidelijk wordt wie dit personage nu is. En laat me al zeggen dat ik er geen enkel idee had van de identiteit van dit personage. Dit brengt me ook op een nogal moeilijker te geloven passage in het boek. De plaats waar deze personages in het verhaal worden geïntroduceerd is naar mijn idee wat te praktisch voor de groep.

Lost dit boek nu mijn verwachtingen in? Dit is een vraag die ik me al stel sinds ik het boek in mijn handen kreeg en het las. Ik heb er lang over moeten denken en ik ben er dan ook aan uitgekomen. Als ik alles bij elkaar bekijk moet ik toch toegeven dat het boek zijn verwachting heeft ingelost. Tisa brengt met dit boek terug een goed geschreven verhaal, interessante personages en ondanks het reeds vertrouwde karakter een onverwacht avontuur.

In tegenstelling tot het vorig boek, ben ik nu wel reuzebenieuwd naar het volgende deel. Het einde vraagt immers om een vervolg, wat bij het vorige deel niet het geval was. Dit boek is voor mij een 7 op 10 waard. Maar indien het verhaal verder gaat in deze richting denk ik dat beide delen wel een 8 kunnen verdienen.

Met dank aan uitgeverij Kramat voor het recensie-exemplaar.

[The law is back in FR]

Onder de noemer “MaanMysteries” mochten we vorig jaar reeds Jachtmaan van Tisa Pescar verwelkomen in onze boekenkasten. Een sterk verhaal waarin weerwolven centraal staan in onze huidige wereld zonder dat er één grote oorlog of samenwerking is met een coven vampiers. Het boek vertelde immers over mensen die met een afwijking werden geconfronteerd en hier zo goed en zo kwaad mogelijk mee omgingen. Jachtmaan was een mooi afgewerkt verhaal en daarom schrok ik even, toen kort nadien, het vervolg: Wolfmaan werd aangekondigd.

Wolfmaan is ondertussen reeds een tweetal maanden verkrijgbaar in de betere boekhandels en ook ik heb een kans gehad om deel twee te lezen.
In Wolfmaan nemen we een sprong in de tijd en gaan 10 jaar vooruit in de tijd. Cat, Maire, Eris, Pascal en Radu leven nog steeds op hun huis in het bos . Vrij van hun afwijking transformeren ze niet meer elke maand bij volle maan in een weerwolf. Maar het blijft niet rustig in het Franse bos. Hun leven wordt ingrijpend veranderd wanneer ze elke avond een enveloppe krijgen met daarin een foto van hun meest dierbare bezit in de handen van hun ergste vijand, terug uit de dood of is hij toch nooit gestorven?

Radu neemt terug het eeuwenoude document ter hand die hun leven zoveel heeft beïnvloedt en staat voor een verschrikkelijke keuze indien zij willen overleven.

Het verhaal gaat nog steeds over dezelfde personages maar terwijl in deel 1 het verhaal geschreven is uit het standpunt van Maire, is dit bij deel twee uit het standpunt van Cat. Het veranderen van hoofdpersonage is zeker een goede zet. Maire haar verhaal hadden we ondertussen wat gehad en over Cat valt er zeer veel te vertellen. De krachten waarover zij immers beschikt zijn veel uitgebreider dan we voordien reeds ontdekten. Cat is een erfheks en kan de hulp inroepen van twee demonen. In dit deel kom je dan ook veel meer te weten over het leven van deze erfheks.

Reeds vanaf de start worden we volop het verhaal ingetrokken. Geen rustige opener in dit verhaal, je ontdekt direct met welk probleem de groep wordt geconfronteerd. Voor mij was er geen beter begin mogelijk voor dit verhaal. De acuutheid van het probleem zorgt er echter ook voor dat het dagelijkse leven van de personages, wat voor mij een sterk punt was uit deel 1, wat op de achtergrond geraakt. Zeker logisch gezien de situatie, maar toch wel een klein gemis voor mezelf om dat ik me hierdoor beter kon inleven in hun leven.

Zeer leuk is dat Tisa ons terug met enkele orginele aspecten kan verrassen. Zo heeft Wolfmaan als ondertitel: “Moroi, Strigoi”. Twee termen die ik in de verste verten niet kende. Net zoals in deel één ik de term “vârcolaci” opzocht ben ik nu naar deze termen gaan zoeken. En de informatie die ik op internet lees komt zeer goed overeen met wat de schrijfster ons voorschotelt. Niet alles is letterlijk, maar dat is nu eenmaal artistieke vrijheid en het is tenslotte Fantasy. Maar ik wil Tisa van harte bedanken dat ik ondertussen wat meer over mytische wezens heb geleerd.

Net zoals bij het vorige boek is ook elk hoofdstuk vermeld uit wiens standpunt dit deel is geschreven. Net zoals we in deel 1 geconfronteerd worden met het mysterieuze personage: vârcolaci, komen we in dit deel regelmatig een hoofdstukje tegen over “Dummi”. Het duurt echter een heel eind in het verhaal voordat duidelijk wordt wie dit personage nu is. En laat me al zeggen dat ik er geen enkel idee had van de identiteit van dit personage. Dit brengt me ook op een nogal moeilijker te geloven passage in het boek. De plaats waar deze personages in het verhaal worden geïntroduceerd is naar mijn idee wat te praktisch voor de groep.

Lost dit boek nu mijn verwachtingen in? Dit is een vraag die ik me al stel sinds ik het boek in mijn handen kreeg en het las. Ik heb er lang over moeten denken en ik ben er dan ook aan uitgekomen. Als ik alles bij elkaar bekijk moet ik toch toegeven dat het boek zijn verwachting heeft ingelost. Tisa brengt met dit boek terug een goed geschreven verhaal, interessante personages en ondanks het reeds vertrouwde karakter een onverwacht avontuur.

In tegenstelling tot het vorig boek, ben ik nu wel reuzebenieuwd naar het volgende deel. Het einde vraagt immers om een vervolg, wat bij het vorige deel niet het geval was. Dit boek is voor mij een 7 op 10 waard. Maar indien het verhaal verder gaat in deze richting denk ik dat beide delen wel een 8 kunnen verdienen.

Met dank aan uitgeverij Kramat voor het recensie-exemplaar.