[Musketier]

Ja ja mensen, we zitten niet stil. Vanavond wordt er weer iets nieuws toegevoegd op FR: interviews. We hopen in de toekomst meer interviews te gaan doen dus hopelijk is dit de eerste in een lange serie. En wie beter om mee te beginnen dan met een van de vrienden van FR: Mel Hartman. Hopelijk vinden jullie het een leuk interview.

nb: het moge duidelijk zijn, maar de vragen staan staan vet en de antwoorden cursief

---

Allereerst: vertel eens iets over jezelf. Fantasy-land begint je nu te kennen als de schrijster van de Fantasiejagers en Droomloos, maar hoe ben je begonnen met schrijven? Is er misschien een speciaal boek of iets anders dat je aangezet heeft om te gaan schrijven of een grote invloed daar op gehad heeft?

Aangezien mijn geheugen een vangnet is voor alles, behalve informatie, kan ik me weinig van vroeger herinneren. Wat ik wel nog weet is dat ik ongeveer 9 a 10 jaar oud was toen ik begon met schrijven. Er is niet een bepaald boek dat me daartoe aanzette, ik begon gewoon met schrijven, het leek me leuk om te doen. Eerst dag- en nachtboeken, onnozele liefdesverhaaltjes en toneelstukjes. Pas rond mijn tienerjaren besefte ik dat horror, sciencefiction en fantasie me het beste lag. Het was veel meer mijn ding.

Zoals mensen die je website gelezen hebben kunnen weten heb je zeer veel geschreven en lang niet alleen fictie. Je hebt bijvoorbeeld ook wetenschappelijk werk en columns geschreven. In wat, van al die dingen die je al geproduceerd hebt, heb je nu het meeste plezier gehad?

Eigenlijk was het allemaal leuk. De columns vond ik prettig om te schrijven omdat ik er humor in kwijt kon. Ik schreef namelijk voor een Nederlands krantje toen ik nog in Den Haag woonde. De column ging over de verschillen die ik ondervond als Belgische in vergelijking met de Nederlandse gebruiken.

De wetenschappelijke artikels gingen dan weer over mijn grote interesse, de slaap. Ze gingen over onderzoeken die ik zelf had verricht, werkende als slaaplaborante. Dus dat was ook weer erg leuk, al was het schrijven natuurlijk “droger”.

Voor Cerberus schreef ik artikels over het paranormale. Dat interesseert me al sedert mijn elfde jaar ongeveer, dus was het erg leuk daar research voor te doen.

Als vervolgvraag: het lijkt alsof je bijna elke soort schrijfwerk op zijn minst al eens geprobeerd hebt. Is er ook iets wat je echt niet kan of echt niet wilt schrijven?

Hm, vroeger wel. Toen kon ik niet schrijven over iets wat me niet boeide en zeker niet over realistische “zware” onderwerpen. Maar ik heb gemerkt dat naarmate ik meer schrijf, ik ook graag eens andere genres bewandel. Er zit al een tijdje een wat serieuzer verhaal in mijn hoofd, meer een chicklit, over drie vrouwen. Of het er ooit van komt, weet ik niet, want momenteel ben ik nog te druk met andere schrijfstukken bezig.

Als je er één zou moeten kiezen, wat is dan je favoriete onderwerp om over te schrijven? Dat lijkt dezelfde vraag als twee vragen terug, maar er is uiteraard een verschil tussen een roman of juist een wetenschappelijk artikel schrijven over de liefde.

Surrealistische verhalen, fictie dus, met aparte personages en bijzondere omgevingen en/of situaties. Dan ben ik helemaal in mijn nopjes. Hoe meer ik mijn fantasie kan gebruiken, hoe beter dus. Maar het moet nog een kleine link hebben met de realiteit.

Van de dingen die je interesseren weten we dat de slaap, de droom en het paranormale dingen zijn die je enorm fascineren. Daar zijn de Fantasiejagers en Droomloos mede bewijs van. Wat ik wel apart vind is dat je zelf psychologie hebt gestudeerd. Psychologie is volgens mij juist een wetenschap die veel bezig is met het verklaren van menselijk gedrag. Ik kan me voorstellen dat je daarbij eerder het paranormale aan het ontkrachten bent en de droom aan het de-mystificeren. Is voor jou die fascinatie juist heel goed of heel slecht te verenigen met je opleiding en werk?

Ik denk dat ik altijd alles goed in balans probeer te zien. Ik denk niet gauw zwart-wit. Vaak kan de wetenschap iets niet volledig verklaren omdat ze niet verder kijken dan hun neus lang is of omdat een andere verklaring niet in hun rechtlijnige straatje zou passen. Daar heb ik me nooit door laten tegenhouden. Ik geloof stellig dat we nog veel niet kunnen bewijzen, simpelweg omdat we de instrumenten ervoor niet hebben en mogelijk nooit zullen hebben. Mijn vrienden kennen me als iemand die voor alle verklaringen openstaat, in alles geïnteresseerd is, maar wel met de voeten op de grond, niet direct alles voor waar aannemend. Zolang de psychologie of de wetenschap in het algemeen niet met tegen bewijzen komt voor het paranormale, blijf ik zoeken naar verklaringen. Bijvoorbeeld: een van mijn werkstukken tijdens de studies ging over dromen en nachtmerries. Op het einde gaf ik mijn mening omtrent voorspellende dromen. Ik wist dat de leerkracht mij daarover zou aanspreken, toch weerhield het me er niet van om er een parapsychologische verklaring aan te geven. En we hebben inderdaad een lange discussie over mijn theorie gevoerd, maar wel een leuke. Trouwens, psychologen proberen ook al heel lang om de droomwereld te analyseren en te doorzien, kijk maar naar Freud en Jung.

In hoeverre heb je de kennis van je vakgebied gebruikt in de Fantasiejagers en Droomloos en in hoeverre je fascinatie?

Die twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Door mijn fascinatie, bijna obsessie met de slaap- en droomwereld, heb ik er een uitgebreide kennis in. Beiden zitten er dus in. Trouwens, wist je dat mijn naam (Melissa/e) een kruid is voor mooie dromen en een goede slaap? Toevallig??

Hoe zijn de Fantasiejagers en Droomloos eigenlijk tot stand gekomen? Sommige schrijvers weten het einde van het verhaal al en hebben alles uitgepland voor ze één letter schrijven. Anderen hebben een vaag idee en zien wel waar ze uitkomen. Hoe werkt dat voor jou?

Het concept voor de fantasiejagers kwam op een vroege morgen, totaal onverwachts bij me op. Ik zag het plots helemaal voor me; de twee werelden, de werking ervan, de personages… In grote lijnen heb ik dan alles opgeschreven in een schriftje (dat schriftje bevat alles over de drie boeken). Daarna begon ik met schrijven, niet wetende wat de groep zou meemaken, welke avonturen of zelfs niet het einde. Ik schrijf meestal organisch, al schrijvend komen mijn beste ideeën boven, het ene rolt uit het andere. Alle delen (dus ook het derde) heb ik geschreven zonder te weten waar het uit zou komen. Voor mezelf blijft het op die manier ook spannend en verrassend. Het andere boek, dat voorlopig nog “onwaarschijnlijke toevalligheden” heet, heb ik wel volledig uitgedacht voor ik er aan begon. Maar dat moest bij dit verhaal. Meer verklap ik uiteraard niet. Momenteel ben ik bezig aan een boek samen met schrijfster Tisa Pescar. Daar hebben we ook een vaag vooropgezet plan voor uitgedacht. Wat we aan het doen zijn is zeker uniek in de schrijverswereld. Meer zeg ik ook niet, maar er komt binnenkort een website over ons project.

Hoe ziet een dag er uit als je dan aan het schrijven bent? Heb je een speciaal ritueel, schrijf je de hele dag gewoon stug door, of schrijf je juist wanneer je vlagen van inspiratie hebt?

Ik ben een ochtendmens, dus het beste schrijf ik ’s ochtends vroeg en eventueel ’s middags. Ik heb niet een bepaald ritueel. Ik schrijf wanneer ik zin heb en/of inspiratie. Gelukkig is dat tot nu toe vaker wel dan niet. Soms slechts 1 pagina op een dag, soms tien. Soms een week niet, en soms kan ik niet meer stoppen. Jammer genoeg moet ik de computer delen met mijn man, dus dat is soms vechten (grijns).

Om nog even door te gaan op inspiratie: hoe ben je eigenlijk op het idee van de twee werelden, de emo-wereld en de “normale”, gekomen die je gebruikt in je boeken?

Ideeën gaan soms zo snel dat je geen tijd hebt om erbij stil te staan hoe ze zijn geëvolueerd. Ik kijk gewoon om me heen en constateer dat mensen meer en meer individualistischer en egoïstischer worden. Alles wordt technologischer en rechtlijniger. Het rationele wint ook meer terrein de laatste tijd. Dat heb ik doorgevoerd in het extreme en zo kwam ik op Ratiowereld, onze wereld in de toekomst. De droomwereld is daar de tegenpool van. Logisch ook, wanneer je droomt staat je rationele knop uit en laat je je emoties en instincten de vrije loop. Dus Emowereld. Ik dacht: stel dat als je droomt je naar een werkelijk bestaande plaats gaat in plaats van alleen maar in je hoofd avonturen te beleven. Hoe zou die wereld er dan uitzien? De wezens aldaar moeten wel erg tolerant zijn om die gekke escapades van dromers te aanvaarden. De droomwereld is dus een plaats waar er geen grenzen zijn, geen taboes of regeltjes. Wat is er niet mogelijk als je droomt? Alles toch? Zelfs vliegen.

Het commentaar op de Fantasiejagers en Droomloos is overwegend positief. Smaken verschillen uiteraard maar we kunnen in ieder geval wel veilig stellen dat het bepaald geen slechte boeken zijn. Maar wat kenmerkt voor jou persoonlijk een goed boek?

Ik val nogal op originaliteit. Als ik denk van: tjee, wat goed gevonden en het is dan ook nog vlot geschreven, dan vind ik het een goed boek. Met vlot schrijven bedoel ik niet teveel dure woorden, vloeiend en geen paginalange omschrijvingen. Ik lees eigenlijk zo goed als alle genres. Maar mijn favorieten zijn toch wel meestal de boeken met een “twitch” zeg ik altijd. Net iets anders, of qua inhoud of qua schrijfstijl.

Een gewetensvraagje dan: heeft Droomloos die dingen? Het lijkt wel alsof schrijvers nooit écht tevreden zijn met hun werk, dus ben jij dat eigenlijk?

Pfoe, dat is erg moeilijk. Het enige wat ik wel zeker weet is dat het concept origineel is. Er is volgens mijn weten geen eerder verhaal verschenen over de droomwereld als echt bestaande wereld. Vlot schrijven? Tja, ik kan dat inderdaad moeilijk van mezelf zien. Je eigen schrijven wordt op den duur een zwart gat. Daarom vind ik het zo belangrijk in contact te staan met mijn lezers, hun reflecties stellen mijn schrijven bij. Iemand zei me wel dat ik modern schrijf. Hopelijk is dat een compliment (grijns).

Maar nadat “Droomloos” uitkwam, dacht ik inderdaad van “De Fantasiejagers”: ojee, dat had veel beter gekund, het lijkt nergens naar. En dat heb ik nu ook met Droomloos. Het is nooit goed genoeg, maar op een gegeven moment moet je ermee kappen en verder gaan. Een bevriend schrijver zei me ooit: later ga je altijd je vorige boeken slecht vinden, zonder meer. Ik neig hem gelijk te geven.

Wat zouden we moeten gaan lezen nadat we Droomloos uit hebben? Wat is je favoriete boek, of welke boeken moet iedereen volgens jou in ieder geval gelezen hebben?

“Ring van Eeuwigheid” van John Vermeulen (bijzonder intrigerend). “Varcolac” van Tisa Pescar (maar die wordt opnieuw uitgebracht in juni onder de titel “Jachtmaan”, prachtig gewoon), “Geratst” van Carl Hiaassen (hilarisch!!!) en “Enkele reis” van Michael Marchall Smith (erg origineel). Dit zijn boeken die ik wel honderd keer opnieuw kan lezen. Superaanraders.

Is er misschien nog iets dat je speciaal zou willen melden aan of zeggen tegen de lezers van Fantasy Realm?

Behalve: lees mijn boeken? Haha, nee hoor, ik wil jullie allemaal wel enorm bedanken voor de interesse en de hartelijke ontvangst op jullie forum. Een wereld is voor me open gegaan, doordat ik toch ook veel opsteek van jullie meningen omtrent boeken. En al post ik zelf niet altijd veel, ik vind het toch leuk vertoeven op jullie site!

Bij deze wil ik je graag heel erg bedanken voor dit interview. Hopelijk zien we in de toekomst nog vele boeken van je verschijnen en worden ze alleen maar beter dan wat er nu al verschenen is. Veel succes en nogmaals bedankt.

Graag gedaan!

[You talking to I.R. ?]

Ja ja mensen, we zitten niet stil. Vanavond wordt er weer iets nieuws toegevoegd op FR: interviews. We hopen in de toekomst meer interviews te gaan doen dus hopelijk is dit de eerste in een lange serie. En wie beter om mee te beginnen dan met een van de vrienden van FR: Mel Hartman. Hopelijk vinden jullie het een leuk interview.

nb: het moge duidelijk zijn, maar de vragen staan staan vet en de antwoorden cursief

---

Allereerst: vertel eens iets over jezelf. Fantasy-land begint je nu te kennen als de schrijster van de Fantasiejagers en Droomloos, maar hoe ben je begonnen met schrijven? Is er misschien een speciaal boek of iets anders dat je aangezet heeft om te gaan schrijven of een grote invloed daar op gehad heeft?

Aangezien mijn geheugen een vangnet is voor alles, behalve informatie, kan ik me weinig van vroeger herinneren. Wat ik wel nog weet is dat ik ongeveer 9 a 10 jaar oud was toen ik begon met schrijven. Er is niet een bepaald boek dat me daartoe aanzette, ik begon gewoon met schrijven, het leek me leuk om te doen. Eerst dag- en nachtboeken, onnozele liefdesverhaaltjes en toneelstukjes. Pas rond mijn tienerjaren besefte ik dat horror, sciencefiction en fantasie me het beste lag. Het was veel meer mijn ding.

Zoals mensen die je website gelezen hebben kunnen weten heb je zeer veel geschreven en lang niet alleen fictie. Je hebt bijvoorbeeld ook wetenschappelijk werk en columns geschreven. In wat, van al die dingen die je al geproduceerd hebt, heb je nu het meeste plezier gehad?

Eigenlijk was het allemaal leuk. De columns vond ik prettig om te schrijven omdat ik er humor in kwijt kon. Ik schreef namelijk voor een Nederlands krantje toen ik nog in Den Haag woonde. De column ging over de verschillen die ik ondervond als Belgische in vergelijking met de Nederlandse gebruiken.

De wetenschappelijke artikels gingen dan weer over mijn grote interesse, de slaap. Ze gingen over onderzoeken die ik zelf had verricht, werkende als slaaplaborante. Dus dat was ook weer erg leuk, al was het schrijven natuurlijk “droger”.

Voor Cerberus schreef ik artikels over het paranormale. Dat interesseert me al sedert mijn elfde jaar ongeveer, dus was het erg leuk daar research voor te doen.

Als vervolgvraag: het lijkt alsof je bijna elke soort schrijfwerk op zijn minst al eens geprobeerd hebt. Is er ook iets wat je echt niet kan of echt niet wilt schrijven?

Hm, vroeger wel. Toen kon ik niet schrijven over iets wat me niet boeide en zeker niet over realistische “zware” onderwerpen. Maar ik heb gemerkt dat naarmate ik meer schrijf, ik ook graag eens andere genres bewandel. Er zit al een tijdje een wat serieuzer verhaal in mijn hoofd, meer een chicklit, over drie vrouwen. Of het er ooit van komt, weet ik niet, want momenteel ben ik nog te druk met andere schrijfstukken bezig.

Als je er één zou moeten kiezen, wat is dan je favoriete onderwerp om over te schrijven? Dat lijkt dezelfde vraag als twee vragen terug, maar er is uiteraard een verschil tussen een roman of juist een wetenschappelijk artikel schrijven over de liefde.

Surrealistische verhalen, fictie dus, met aparte personages en bijzondere omgevingen en/of situaties. Dan ben ik helemaal in mijn nopjes. Hoe meer ik mijn fantasie kan gebruiken, hoe beter dus. Maar het moet nog een kleine link hebben met de realiteit.

Van de dingen die je interesseren weten we dat de slaap, de droom en het paranormale dingen zijn die je enorm fascineren. Daar zijn de Fantasiejagers en Droomloos mede bewijs van. Wat ik wel apart vind is dat je zelf psychologie hebt gestudeerd. Psychologie is volgens mij juist een wetenschap die veel bezig is met het verklaren van menselijk gedrag. Ik kan me voorstellen dat je daarbij eerder het paranormale aan het ontkrachten bent en de droom aan het de-mystificeren. Is voor jou die fascinatie juist heel goed of heel slecht te verenigen met je opleiding en werk?

Ik denk dat ik altijd alles goed in balans probeer te zien. Ik denk niet gauw zwart-wit. Vaak kan de wetenschap iets niet volledig verklaren omdat ze niet verder kijken dan hun neus lang is of omdat een andere verklaring niet in hun rechtlijnige straatje zou passen. Daar heb ik me nooit door laten tegenhouden. Ik geloof stellig dat we nog veel niet kunnen bewijzen, simpelweg omdat we de instrumenten ervoor niet hebben en mogelijk nooit zullen hebben. Mijn vrienden kennen me als iemand die voor alle verklaringen openstaat, in alles geïnteresseerd is, maar wel met de voeten op de grond, niet direct alles voor waar aannemend. Zolang de psychologie of de wetenschap in het algemeen niet met tegen bewijzen komt voor het paranormale, blijf ik zoeken naar verklaringen. Bijvoorbeeld: een van mijn werkstukken tijdens de studies ging over dromen en nachtmerries. Op het einde gaf ik mijn mening omtrent voorspellende dromen. Ik wist dat de leerkracht mij daarover zou aanspreken, toch weerhield het me er niet van om er een parapsychologische verklaring aan te geven. En we hebben inderdaad een lange discussie over mijn theorie gevoerd, maar wel een leuke. Trouwens, psychologen proberen ook al heel lang om de droomwereld te analyseren en te doorzien, kijk maar naar Freud en Jung.

In hoeverre heb je de kennis van je vakgebied gebruikt in de Fantasiejagers en Droomloos en in hoeverre je fascinatie?

Die twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Door mijn fascinatie, bijna obsessie met de slaap- en droomwereld, heb ik er een uitgebreide kennis in. Beiden zitten er dus in. Trouwens, wist je dat mijn naam (Melissa/e) een kruid is voor mooie dromen en een goede slaap? Toevallig??

Hoe zijn de Fantasiejagers en Droomloos eigenlijk tot stand gekomen? Sommige schrijvers weten het einde van het verhaal al en hebben alles uitgepland voor ze één letter schrijven. Anderen hebben een vaag idee en zien wel waar ze uitkomen. Hoe werkt dat voor jou?

Het concept voor de fantasiejagers kwam op een vroege morgen, totaal onverwachts bij me op. Ik zag het plots helemaal voor me; de twee werelden, de werking ervan, de personages… In grote lijnen heb ik dan alles opgeschreven in een schriftje (dat schriftje bevat alles over de drie boeken). Daarna begon ik met schrijven, niet wetende wat de groep zou meemaken, welke avonturen of zelfs niet het einde. Ik schrijf meestal organisch, al schrijvend komen mijn beste ideeën boven, het ene rolt uit het andere. Alle delen (dus ook het derde) heb ik geschreven zonder te weten waar het uit zou komen. Voor mezelf blijft het op die manier ook spannend en verrassend. Het andere boek, dat voorlopig nog “onwaarschijnlijke toevalligheden” heet, heb ik wel volledig uitgedacht voor ik er aan begon. Maar dat moest bij dit verhaal. Meer verklap ik uiteraard niet. Momenteel ben ik bezig aan een boek samen met schrijfster Tisa Pescar. Daar hebben we ook een vaag vooropgezet plan voor uitgedacht. Wat we aan het doen zijn is zeker uniek in de schrijverswereld. Meer zeg ik ook niet, maar er komt binnenkort een website over ons project.

Hoe ziet een dag er uit als je dan aan het schrijven bent? Heb je een speciaal ritueel, schrijf je de hele dag gewoon stug door, of schrijf je juist wanneer je vlagen van inspiratie hebt?

Ik ben een ochtendmens, dus het beste schrijf ik ’s ochtends vroeg en eventueel ’s middags. Ik heb niet een bepaald ritueel. Ik schrijf wanneer ik zin heb en/of inspiratie. Gelukkig is dat tot nu toe vaker wel dan niet. Soms slechts 1 pagina op een dag, soms tien. Soms een week niet, en soms kan ik niet meer stoppen. Jammer genoeg moet ik de computer delen met mijn man, dus dat is soms vechten (grijns).

Om nog even door te gaan op inspiratie: hoe ben je eigenlijk op het idee van de twee werelden, de emo-wereld en de “normale”, gekomen die je gebruikt in je boeken?

Ideeën gaan soms zo snel dat je geen tijd hebt om erbij stil te staan hoe ze zijn geëvolueerd. Ik kijk gewoon om me heen en constateer dat mensen meer en meer individualistischer en egoïstischer worden. Alles wordt technologischer en rechtlijniger. Het rationele wint ook meer terrein de laatste tijd. Dat heb ik doorgevoerd in het extreme en zo kwam ik op Ratiowereld, onze wereld in de toekomst. De droomwereld is daar de tegenpool van. Logisch ook, wanneer je droomt staat je rationele knop uit en laat je je emoties en instincten de vrije loop. Dus Emowereld. Ik dacht: stel dat als je droomt je naar een werkelijk bestaande plaats gaat in plaats van alleen maar in je hoofd avonturen te beleven. Hoe zou die wereld er dan uitzien? De wezens aldaar moeten wel erg tolerant zijn om die gekke escapades van dromers te aanvaarden. De droomwereld is dus een plaats waar er geen grenzen zijn, geen taboes of regeltjes. Wat is er niet mogelijk als je droomt? Alles toch? Zelfs vliegen.

Het commentaar op de Fantasiejagers en Droomloos is overwegend positief. Smaken verschillen uiteraard maar we kunnen in ieder geval wel veilig stellen dat het bepaald geen slechte boeken zijn. Maar wat kenmerkt voor jou persoonlijk een goed boek?

Ik val nogal op originaliteit. Als ik denk van: tjee, wat goed gevonden en het is dan ook nog vlot geschreven, dan vind ik het een goed boek. Met vlot schrijven bedoel ik niet teveel dure woorden, vloeiend en geen paginalange omschrijvingen. Ik lees eigenlijk zo goed als alle genres. Maar mijn favorieten zijn toch wel meestal de boeken met een “twitch” zeg ik altijd. Net iets anders, of qua inhoud of qua schrijfstijl.

Een gewetensvraagje dan: heeft Droomloos die dingen? Het lijkt wel alsof schrijvers nooit écht tevreden zijn met hun werk, dus ben jij dat eigenlijk?

Pfoe, dat is erg moeilijk. Het enige wat ik wel zeker weet is dat het concept origineel is. Er is volgens mijn weten geen eerder verhaal verschenen over de droomwereld als echt bestaande wereld. Vlot schrijven? Tja, ik kan dat inderdaad moeilijk van mezelf zien. Je eigen schrijven wordt op den duur een zwart gat. Daarom vind ik het zo belangrijk in contact te staan met mijn lezers, hun reflecties stellen mijn schrijven bij. Iemand zei me wel dat ik modern schrijf. Hopelijk is dat een compliment (grijns).

Maar nadat “Droomloos” uitkwam, dacht ik inderdaad van “De Fantasiejagers”: ojee, dat had veel beter gekund, het lijkt nergens naar. En dat heb ik nu ook met Droomloos. Het is nooit goed genoeg, maar op een gegeven moment moet je ermee kappen en verder gaan. Een bevriend schrijver zei me ooit: later ga je altijd je vorige boeken slecht vinden, zonder meer. Ik neig hem gelijk te geven.

Wat zouden we moeten gaan lezen nadat we Droomloos uit hebben? Wat is je favoriete boek, of welke boeken moet iedereen volgens jou in ieder geval gelezen hebben?

“Ring van Eeuwigheid” van John Vermeulen (bijzonder intrigerend). “Varcolac” van Tisa Pescar (maar die wordt opnieuw uitgebracht in juni onder de titel “Jachtmaan”, prachtig gewoon), “Geratst” van Carl Hiaassen (hilarisch!!!) en “Enkele reis” van Michael Marchall Smith (erg origineel). Dit zijn boeken die ik wel honderd keer opnieuw kan lezen. Superaanraders.

Is er misschien nog iets dat je speciaal zou willen melden aan of zeggen tegen de lezers van Fantasy Realm?

Behalve: lees mijn boeken? Haha, nee hoor, ik wil jullie allemaal wel enorm bedanken voor de interesse en de hartelijke ontvangst op jullie forum. Een wereld is voor me open gegaan, doordat ik toch ook veel opsteek van jullie meningen omtrent boeken. En al post ik zelf niet altijd veel, ik vind het toch leuk vertoeven op jullie site!

Bij deze wil ik je graag heel erg bedanken voor dit interview. Hopelijk zien we in de toekomst nog vele boeken van je verschijnen en worden ze alleen maar beter dan wat er nu al verschenen is. Veel succes en nogmaals bedankt.

Graag gedaan!

[Morgaine]

erg goed

[Grotendeels Ongevaarlijk]

erg goed

[Elan Morin Tedronai]

Goed interview, fijn dat je de tijd hebt genomen Mel

[Betrayer of Hope]

Goed interview, fijn dat je de tijd hebt genomen Mel

[mel]

_quote:

---

Elan Morin Tedronai schreef op 24 April 2008 19:51:
Goed interview, fijn dat je de tijd hebt genomen Mel

---

Fijn dat jullie me wilden interviewen!!!

_quote:

---

Elan Morin Tedronai schreef op 24 April 2008 19:51:
Goed interview, fijn dat je de tijd hebt genomen Mel

---

Fijn dat jullie me wilden interviewen!!!

[Barad the dwarf]

Een leuke interview inderdaad

[The law is back in FR]

Een leuke interview inderdaad